Panama

Van 28 januari tot 8 februari ben ik met studenten en onderwijzers van een prive-school hier in de buurt naar Panama gereisd om daar onderzoek te doen aan overwinterende trekvogels. Tja, en als je me een week of wat in een tropisch regenwoud achterlaat dan moet ik toch af en toe wat amfibieen en reptielen gaan zoeken. Ik kan het ook niet helpen. Ik heb helaas de laatste weken heel weinig tijd gehad om mijn foto's van die reis een beetje uit te zoeken en over vier dagen vertrek ik weer voor mijn jaarlijkse bezoek aan Rara Avis in Costa Rica....als ik nu niet wat foto's met jullie deel dan weet ik over een paar weken helemaal niet meer waar ik moet beginnen... Dus, bij deze alvast een berg willekeurige Panama foto's met minimale uitleg - hopelijk heb ik binnenkort een keer tijd om een en ander wat beter uit te leggen!

Daar gaat 'ie dan:

Panama City - een grote stad gelegen aan het Panama Kanaal. Midden Amerika is hier op z'n smalst en de stad ligt aan de Pacifische kust, aan de ingang van het kanaal. 

Overal waar je kijkt zie je gigantische schepen voorbij varen: 24 uur per dag, 7 dagen per week....

Hieronder een paar foto's van een van de sluizen in het kanaal. De schepen worden met treintjes door de sluizen gesleept - zo'n 10-15 locomotieven per boot. Het duurt zo'n 8 uur voor een schip van de Atlantische Oceaan naar de Pacifische Ocean kan varen via het kanaal - een afstand van ongeveer 30km.   

De eerste bestemming: op weg naar een dorp van de Embera-indianen, midden in de jungle. Vanuit Panama City was het 2 uur rijden met de bus naar het einde van de weg, daarna nog eens bijna 2 uur varen in een grote uitgeholde boomstam om bij het dorpje te komen...
 

Dorpje aan de rivier

Stickers en nep-tatoeages voor de kindertjes in het dorp

Waar je ook bent ter wereld, een partijtje voetbal kan altijd! 

...maar jongleren dat kenden ze nog niet!

Sneeuw-engeltjes in het hete strandzand!

Onze voornaamste bestemming: op weg naar Cocobolo, ons onderzoeksgebied! Dit regenwoudreservaat ligt een paar uur van Panama City af. Vanaf de dichtstbijzijnde stad, Chepo, zijn we met 4-wiel aandrijving zo'n 20 km de rimboe in gereden, voor het grootste deel via een grote rivier die tevens dienst doet als de snelweg - gedeeltes van de weg gaan over de stranden en 'polders', maar regelmatig moesten we door de rivier rijden. Maar goed dat we niet in de regentijd hier waren - ik weet niet hoe we anders zo'n 15 personen en materiaal ter plaatse konden krijgen....    

We zijn er bijna...op de achtergrond kun je onze eindbestemming al zien liggen in de bergen....

Cocobolo is een klein reservaat met minimale infrastructuur. Geen stroom. Water direct uit de rivier. Een gebouw (zie boven) waar we eten en werken...

 

...en twee platforms met een palmblad dak erover waar we sliepen - iedereen in een klein tentje van muskietennet (zie onder aan de rechtse kant). Het gebouwtje aan de linkse kant is de 'badkamer' met een paar toiletten en douches. Alles lekker buiten in de tropische temperaturen!

Uiteraard zijn de accomodaties niet compleet zonder de tarantula die naast mijn bed woont!

OK - tijd om aan de slag te gaan! Ons voornaamste doel was om trekvogels die binnenkort naar de VS vliegen te vangen en van een bandje te voorzien zodat we wat meer te weten komen over hoe en waar ze overwinteren, en welke routes ze nemen tijdens hun trektocht. Op zoek naar vogels, en overal netten neerzetten om er zo veel mogelijk te vangen...  

 Ook hebben we in het reservaat een aantal infrarood cameras opgehangen om de plaatselijke zoogdieren te fotograferen. Tijdens ons verblijf hebben we sporen gezien van Poema's, Jaguars, Tapirs en ander groot wild. Ik ben benieuwd wat we op de foto krijgen als de cameras worden opgehaald in een paar maanden! 

Wat een prachtig reservaat! Een gedeelte bestaat uit jong bos dat een paar jaar geleden nog gebruikt werd als koffieplantage, maar een groot gedeelte is nog nooit gekapt en er staan gigantische bomen!

  Leuke beestjes overal: brulapen...

 ...en een twee-teen luiaard (goed verstopt!)

 

 En uiteraard vogeltjes in alle soorten, maten en kleuren!

 

    deze maffe 'puffbird' kent een leuke truc: hieronder is het vrouwtje....

 ...en hier het mannetje...als 'ie het ergens niet mee eens is dan zet hij al zijn veren op z'n kop overeind. Geen idee hoe 'ie nog wat kan zien als hij zo door het bos vliegt, maar wel grappig!

  Af en toe aan het eind van de middag vliegt er wel eens wat anders in een net....

En zoals ik al eerder zei, als je mij half de kans geeft om naar wat amfibieen en reptielen te kijken dan doe ik dat natuurlijk meteen! Ik heb de studenten wat nieuwe dingen geleerd en zij hebben mij goed geholpen met mijn onderzoek.

 En zo kregen zij ook vanalles te zien dat ze normaal ook niet onder ogen krijgen - zoals deze 2-meter lange slang die ik in een boompje voor het gebouw had losgelaten...(ik was erg nieuwsgierig om te zien hoe lang het zou duren voordat iemand anders dit beest zou vinden - hihihi)

 Een aantal dappere studenten wilden zelfs op de foto met een paar van de spectaculaire beestjes die ik gevangen had. Maar af en toe kreeg ik wat te pakken dat ik zelf in de hand moest houden, want sommige van deze beestjes hebben toch wel erg scherpe tandjes!

Omdat er in het reservaat een paar kritisch bedreigde kikkertjes voorkomen heb ik alle amfibieen die we gevangen hadden getest voor een ziekte die overal ter wereld kikkers doet uitsterven, in de hoop dat deze ziekte hier nog niet voorkomt... Hieronder word een vrijwilliger even gekieteld in de naam van de wetenschap....

  Hieronder een klein overzicht van een paar soorten die we tegen zijn gekomen in de week dat we in Cocobolo waren.

 

 zoekplaatje....deze beestjes zijn vaak moeilijk te vinden omdat ze zo goed gecamoufleerd zijn.

Of omdat ze gewoon belachelijk klein zijn!

 

 

 Hieronder nog een foto van een gekko die een nieuwe manier bedacht heeft om z'n ogen schoon te houden - je moet toch iets als je geen oogleden hebt en niet kunt knipperen!

 OK - dat was een snel overzicht. Het was weer even wennen om van de 30 graden celcius en 100% luchtvochtigheid terug te keren naar 15 graden onder nul celcius en 10% luchtvochtigheid, maar nu ik er inmiddels weer een beetje aan gewend ben kan ik de reis weer opnieuw ondernemen in de omgekeerde richting. Nog 4 dagen en dan gaan we naar Costa Rica voor deel twee van 'studenten in het regenwoud'. Ik heb er al weer zin in!

Zoek de 10 verschillen:

Panama

 New York

Alweer een jaar!

Een beetje aan de vroege kant, maar aangezien wij morgen allemaal weer naar school/werk moeten zijn we maar wat eerder begonnen: ik heb alvast een hele fijne verjaardag gehad voordat ik echt jarig was!

 Let vooral op de mooie kroon die Madeleine spontaan voor mij maakte...

...en niet te vergeten: de overheerlijk chocoladetaart die Casey heeft gebakken! Yum!

Bedankt voor ale goede wensen en felicitaties!

Eindelijk weer naar buiten!

Ik moet zeggen, we mogen helemaal niet klagen deze winter. Nou ja, misschien wel over die sneeuwstorm in oktober waarna we meteen anderhalve week zonder stroom zaten, maar dat is inmiddels al weer drie en een halve maand geleden... Wat gaat het allemaal snel! Het is ondertussen alweer half februari en afgezien van af en toe een paar centimeter sneeuw is het hier nog steeds ongewoon mild. We hebben net weer een paar hele koude dagen achter de rug, maar dit afgelopen weekeinde was het ineens heel lekker. Casey had een dienstweekeind en de rest van de familie had het inmiddels wel gezien binnenshuis: tijd om weer eens een frisse neus te gaan halen!
   

 Lekker een paar uurtjes naar buiten! Madeleine en Jason zijn druk bezig om hun speurneus-kunsten te verbeteren: hier zijn ze op het spoor van een paar heuse paarden (Madeleine is op zoek naar een 'my little pony')

 Jason is ook nog steeds op het goede spoor...

 Heerlijk een beetje zon! Nog maar een paar weken en dan is het weer lente!!!

huiswerk

 Nog maar net terug uit Panama en ik word al meteen aan het werk gezet! Het weekeind van 11-12 februari was erg druk voor Madeleine: 1) het was bijna Valentijsdag en moesten er kaartjes gemaakt worden voor al haar vriendjes, maar ook voor alle vriendjes van Jason; 2) op diezelfde dag (14 februari) was het Madeleine's 100ste dag in school en dat word blijkbaar flink gevierd. Als huiswerk moest ze iets maken dat uit 100 stukjes bestond - ze mocht helemaal zelf weten wat dat zou zijn....; en 3) dit weekeinde had Madeleine de kunst-tas mee naar huis mogen brengen met wat opdrachten voor haar en voor een van de ouders. Druk, druk, druk!     

 Gelukkig hadden opa en oma met sinterkerst wat heel leuke knutselspulletjes opgestuurd, dus project #2 was snel bekeken: 100 gekleurde schuimpjes en een nat sponsje later hadden we een mooie, feestelijke bloem voor haar opdracht gekutseld!  

 ...en Jason had een robot gemaakt!

Voor opdracht #3 moesten we eerst een boek lezen dat in de kunst-tas was meegegeven en daarna moesten we twee kunstwerken maken naar aanleiding van het boek. Een van de kunstwerkjes moest door de student zelf gemaakt worden en het andere door een van de ouders. Om de een of andere reden had Casey al meteen mij als vrijwilliger aangewezen dus zijn Madeleine en ik vrolijk aan de slag gegaan. Het boek ging over het leven en werk van Vincent van Gogh, dus daar wist ik wel het een en ander over. 

Het heeft mij altijd aangesproken dat Van Gogh een tijd in Nuenen woonde terwijl opa en oma Leenders en hun familie daar ook vrolijk rondhuppelden, Misschien hebben ze elkaar wel eens ontmoet? In die tijd waren de Brabantse dorpjes zo klein dat iedereen elkaar wel moest kennen...Met dat in mijn achterhoofd heb ik samen met Madeleine een tekening gemaakt van Opa en Oma Leenders' boerderij met een heuse Vincent van Gogh-lucht en zon erboven. Het was voor mij een leuke gelegenheid om haar wat te vertellen over het Brabantse land en mijn tijd daar toen ik zo oud was als haar.

 Terwijl we aan het tekenen waren hebben we ook wat gekletst over kunst en wat voor dingen wij mooi vinden. Madeleine besloot dat voor haar de mooiste kunstvorm ballet is en dat haar favoriete ballet 'De Notenkraker' van Tchaikovski is. Nou, dat maakte deel twee van ons huiswerk een stuk gemakkelijker: ik heb de muziek van 'De Notenkraker' aangezet en we hebben samen haar favoriete scene uit dat ballet getekend. Lijkt best goed, al zeg ik het zelf....

Dat was nog eens leuk huiswerk! Zoals je hieronder ziet hebben we met veel plezier aan onze opdrachten gewerkt.

  En die Valentijnskaartjes? Dat mogen ze mooi zelf doen :)