De windmolentjes die Madeleine en Jason van opa en oma hebben gekregen vinden
en ermee door de achtertuin rennen!
Zelf op de glijbaan klimmen...
...gaan zitten..
en hop! Nog een keer!
Op z'n chihuahua zitten en door het hele huis heen galloperen
...totdat hij zichzelf bijna lanceerd.
Hij bleef rustig het beestje bekijken, terwijl het rondjes aan het zwemmen was in z'n bakje. 
en besloot uiteindelijk dat hij hem wel aan durfde te raken. Maar goed dat hij Madeleine's vleugeltjes aanhad voor bescherming....
Madeleine begint steeds meer op haar vader te lijken en wilde ook nog wat foto's maken voordat de kleine bijter weer terug ging naar de vijver. Papa heeft ook nog snel een paar plaatjes gemaakt, zoals deze hieronder voor zijn volgende boek:
Als je goed kijkt kun je op het puntje van z'n neus nog de eitand zien die alle reptielen hebben als ze uit het ei komen - die gebruiken ze om de eischaal van binnenuit open te snijden en valt binnen 24 uur af. Dit schildpadje is echt nog piepjong!
Madeleine en Finn bespreken een geheim plan. Finn is helemaal gek van kikkers, dus je kunt je wel voorstellen dat die twee elkaar goed bezig kunnen houden (ze spelen schijnbaar elke dag "pijlgifkikker" op de kinderopvang - geen idee hoe dat werkt want ze houden allebei de details geheim, maar het geeft je wel te denken...)
En zodra ze uit hun schuilhut op de achtergrond tevoorschijn komen moeten ze natuurlijk snel de open vlakte oversteken om niet gezien te worden!
Jason amuseert zijn publiek tijdens het eten
En hij heeft plezier met zijn vriendje Ronin!
En ondaks dat er niet veel wind was hebben we toch maar geprobeerd om wat te vliegeren, met een klein beetje succes (totdat Madeleine tegen de vlakte ging!). Jason houd alles goed in de gaten!
De amusementswaarde van het drinkfonteintje is bij alle kleuters bekend!
Jammer dat die zomerse middagen zo snel voorbij gaan!
Nadat de prinses en de kikker ieder zijns wege zijn gehupsts kwamen we een dikke boomstronk tegen die nog dikker was dan dat Madeleine groot is - en dat moest uiteraard gevierd worden!
Het hoogtepunt van onze wandeling waren de pluizebollen van de uitgebloeide paardenbloemen. Iedereen weet uiteraard dat als je alle pluisjes in een adem wegblaast, je een wens mag doen....
....en dat was leren fietsen! We hadden de fiets al ruim een jaar in huis (als beloning voor netjes op het potje plassen), maar Madeleine's interesse in de fiets was flink gedaald nadat ze een keer met fiets en al omgekukeld is in onze serre. Blijkbaar was het tijd om het weer eens te proberen - en met heel wat meer succes deze keer!
Onder het toeziend oog van haar grote kleine broer word er flink geoefend....
Het is hard werk om het enige vlakke plekje in onze tuin over te steken :)
En af en toe slaat de frustratie toe.... Maar uiteindelijk is Madeleine helemaal klaar om op het nabijgelegen wandel/fietspad haar kunsten te vertonen!
Helemaal klaar voor de start met alle knie en elleboog beschermers op de juiste lichaamsdelen bevestigd...
En hop! Helemaal zelf gefietst!
Nu moeten we Casey nog even leren hoe zo'n fietsje werkt en dan kunnen we straks leuk met z'n allen fietstochtjes gaan ondernemen. Madeleine is een goede lerares en ondanks dat Casey het allemaal niet zo gemakkelijk vind....
....weet Madeleine haar al snel wat op te beuren :) Jason on kitchen chair from Twan Leenders on Vimeo.
Maar wel stoer zo'n heuse "diploma". In de herft gaat Madeleine weer op dans en balletles en haar huidige balletpakje was inmiddels aan de kleine kant en bijna helemaal opgebruikt (het krijgt het hier zwaar te verduren), dus: tijd voor nieuwe balletkleertjes!
En hierboven is het resultaat: roze en paars - kan bijna niet beter! 
Ondanks dat Jason ook steeds meer begint te zingen en dansen blijft hij er maar nuchter onder. Als hij maar zijn banaan krijgt heeft hij verder niets nodig. Alhoewel we stiekem toch wel een klein beetje beniewd zijn om te zien hoe hij eruit ziet in een klein, afgedankt roze balletpakje....
Casey, Jason en Madeleine zijn door mij op een geschikt station, anderhalf uur van ons huis, afgezet zodat ze van daaruit rechtstreeks naar Buffalo, New York, kunnen tuffen. Casey's vader staat aan de andere kant te wachten met twee geleende kinderstoeltjes in zijn auto, en een dik uur later is de familie op de plaats van bestemming. Madeleine is inmiddels zo'n geroutineerde reiziger, die trekt haar kleurboeken en vetkrijt tevoorschijn en daar heb je geen kind meer aan!
En Jason houd zich op zijn eigen manier bezig...
Na een voorspoedige reis was het natuurlijk weer feest om bij opa en oma te zijn. Hun huis is een waar vakantie-oord. Niet alleen was het daar wat koeler dan bij ons in Connecticut (lekker draaglijk heet en niet pijnlijk heet & vochtig zoals het hier al maanden is!) maar de broekmalders kunnen daar ook lekker rondom het huis spelen en meehelpen in opa's groentetuin.
Madeleine krijgt haar dagelijkse baktraining van oma: Pizza....
....perzikvlaai....
...frambozenijs.... mjam!!
En uiteraard de grootste attractie is de vijver. Zoals jullie al eerder hebben kunnen zien zwemmen Madeleine en Jason hier dagelijks vrolijk in rond, maar Madeleine is nu ook aan het leren om een kano te varen. Haar armpjes zijn nog te kort om goed te kunnen roeien, maar zelfs als we langzaam gaan is het lekker om rondgeroeid te worden! Kinderarbeid is prachtig onder de juiste omstandigheden :)
Jason is uiteraard nog te klein om misbruikt te worden dus die geniet nog lekker van zijn drinken op de steiger en bekijkt alles op z'n gemakje.
Zoals jullie ook al weten is Madeleine een expert in het vangen van kikkers (van wie heeft ze dat toch?). Wat jullie waarschijnlijk nog niet wisten (en wij trouwens ook niet) is dat ze ook snel een expert begint te worden in het fotograferen van kikkers (van wie heeft ze dat toch). Zij verraste iedereen door een kikker te vangen, het beestje te poseren op de leuning van een van de tuinstoelen en er prompt een foto van te maken - "net zoals papa doet".
Misschien nog niet National Geographic kwaliteit maar absoluut een stuk beter dan wat ik kon toen ik 4 jaar oud was! Ik zie een toekomst als natuurfotograaf in het verschiet!
Na 4 jaar huilen en paniek heeft Madeleine eindelijk besloten dat ze Sadie de hond toch wel lief vind. Deze ontwikkeling ging zelfs zo ver dat Madeleine er dagelijks op stond om Sadie een bad te geven en haar te wassen -- en dat terwijl een dikke maand geleden Sadie nog het grootste deel van elke dag buiten in de kennel doorbracht omdat Madeleine niet met haar voeten op de grond wilde als Sadie in huis was!
Sadie moet nu overal bij zijn en is een vaste toeschouwer bij Madeleine's balletvoorstellingen.
De rest van het publiek zit ook vol verwachting op de eerste rij!
Maar het was de moeite waard - wat een show!
Tegen het einde van de voorstelling hadden we nog een speciale gast die ook even zijn balletkunsten vertoonde - vriendelijk toegelachen door de experts! 
